1 października 2008 r. Komisja Europejska wniosła do Trybunału Sprawiedliwości WE skargę przeciwko Republice Portugalii, wnosząc o stwierdzenie, iż naruszyła ona zobowiązania wynikające z art. 49 TWE ustanawiającego swobodę świadczenia usług.

Zarzuty Komisji odnoszą się do przepisów portugalskich regulujących wykonywanie działalności w sektorze budowlanym, które ustanawiają takie same wymogi dla usługodawców i przedsiębiorców prowadzących w tym państwie stałą działalność gospodarczą. W konsekwencji przedsiębiorcy z innych państw członkowskich UE zmuszeni są do rejestracji swojej działalności w Portugalii oraz dopełnienia licznych formalności, nie uwzględniających tymczasowego charakteru ich działalności. Żadne przedsiębiorstwo, bez wyjątku, nie może wykonywać w Portugalii prac w zakresie budowy, przebudowy, powiększania, zmiany, naprawy, konserwacji, renowacji, czyszczenia, restauracji i burzenia, a ogólnie, żadnych prac związanych z budownictwem bez uprzedniej zgody portugalskich organów administracyjnych.

23 kwietnia 2009 r. Trybunał Sprawiedliwości dopuścił Polskę, na jej wniosek, do postępowania w tej sprawie po stronie Komisji Europejskiej.

26 sierpnia 2009 r. Polska przekazała do Trybunału Sprawiedliwości uwagi interwenienta w przedmiotowej sprawie, popierając w całości żądania Komisji. Polska argumentuje, iż nie jest dopuszczalne stosowanie wobec usługodawców z innych państw członkowskich wszystkich wymogów, które obowiązują przedsiębiorców krajowych. W ten sposób państwo członkowskie pozbawia efektywności art. 49 TWE, na mocy którego świadczone są usługi transgraniczne. Obowiązkiem państwa, w którym wykonywana jest usługa, jest bowiem uwzględnienie wymogów spełnionych już przez przedsiębiorcę w państwie siedziby i nie nakładanie tak zwanego „podwójnego ciężaru” poprzez ich powielanie.

Jest to już kolejna sprawa dotycząca ograniczeń w swobodzie świadczenia usług, do której Polska przystąpiła występując przeciwko stosowaniu barier na rynku wewnętrznym (przykładowo sprawy: C-345/05 Laval i C-546/07 Komisja WE przeciwko RFN). Otwarcie rynków krajowych na usługi z innych państw członkowskich ma duże znaczenie dla polskich przedsiębiorców, gdyż pozwala im skutecznie konkurować z podmiotami zagranicznymi, czego przykładem może być sektor budowlany. Z powyższych względów Polska aktywnie popiera działania instytucji wspólnotowych zmierzające do zniesienia ograniczeń w swobodnym przepływie usług w ramach Unii Europejskiej.