W dniu 13 stycznia 2011 r. przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Luksemburgu odbyła się rozprawa w sprawie C-70/10 Scarlet Extended.

Sprawa ta wynikła na skutek sporu przed sądem belgijskim pomiędzy operatorem telekomunikacyjnym a organizacją zbiorowego zarządzania prawami autorskimi, który dotyczył możliwości nałożenia na operatora świadczącego usługę dostępu do Internetu obowiązku filtrowania i zablokowania nielegalnego przesyłania za pośrednictwem tej usługi plików zawierających utwory muzyczne przy użyciu programów peer-to-peer.

W fazie pisemnej postępowania Polska przedstawiła stanowisko, zgodnie z którym przepisy dyrektyw nie pozwalają na nałożenie takich obowiązków.

Podczas rozprawy Pełnomocnik Polski podtrzymał stanowisko przedstawione na etapie pisemnym, ustosunkował się do niektórych uwag Komisji oraz przedstawił dodatkowe argumenty natury gospodarczej i społecznej przemawiające za przedstawianą w uwagach na piśmie propozycją udzielenia odpowiedzi na zadane pytanie prejudycjalne.

Pełnomocnik podkreślił, że nałożenie na dostawców usług internetowych obowiązku wprowadzenia, w stosunku do wszystkich swoich klientów, w celach zapobiegawczych i na wyłączny koszt tych dostawców, systemu filtrowania wszystkich połączeń elektronicznych, a następnie zablokowania transferu plików, spowoduje bardzo poważne konsekwencje finansowe i organizacyjne dla całej branży telekomunikacyjnej. Związane jest to z faktem, iż ograniczenie dostępu nie może dotyczyć każdego przypadku bezpośredniej wymiany plików. Pełnomocnik podkreślił, że serwisy peer-to-peer, umożliwiające wymianę plików, nie są same w sobie nielegalne.

W następnej kolejności Pełnomocnik podniósł, że interesy twórców, dostawców dostępu do Internetu oraz usługobiorców powinny być odpowiednio wyważone, a nakazanie przez sąd stosowania filtrów i blokad może spowodować nadmierne wzmocnienie pozycji wytwórców treści chronionych ze szkodą dla pozostałych grup. Wiąże się to też z ograniczeniem praw konsumentów, zarówno do prywatności komunikacji, jak i tych związanych z dozwolonym użytkiem osobistym. Wygeneruje też, po stronie dostawców dostępu do Internetu, koszty nieproporcjonalnie wysokie w stosunku do potencjalnych korzyści płynących z takiego rozwiązania.

W konkluzji Pełnomocnik stwierdził jednoznacznie, że na pytanie zadane przez sąd krajowy Trybunał powinien udzielić odpowiedzi negatywnej. 

W rozprawie brali również udział pełnomocnicy reprezentujący strony postępowania przed sądem krajowym, Internet Service Provider Association (ASBL), Komisję Europejską, Belgię, Czechy oraz Włochy.

Po wystąpieniach pełnomocników rozpoczęła się półgodzinna sesja pytań ze strony Sędziów Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Pytania kierowane były głównie do pełnomocników Komisji oraz organizacji zbiorowego zarządzania prawami autorskimi; koncentrowały się przede wszystkim wokół kwestii technicznych możliwości wprowadzenia blokad oraz filtrów oraz ich skuteczności. Po zamknięciu sesji pytań Przewodniczący zezwolił na mowy końcowe pełnomocników.

Podczas rozprawy stanowisko Polski reprezentował Pan Marcin Drwięcki, główny specjalista w Departamencie Prawa Unii Europejskiej Ministerstwa Spraw Zagranicznych

Sąd nie określił na rozprawie daty ogłoszenia wyroku w sprawie. Opinia rzecznika generalnego ma zostać wydana 4 kwietnia br.