W dniu 10 marca 2011 r. przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Luksemburgu odbyła się z udziałem Pełnomocnika Polski rozprawa w sprawie prejudycjalnej C-119/10 Frisdranken Industrie Winters.

Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego w tej sprawie został przedłożony przez holenderski Hoge Raad der Nederlanden w związku ze sporem o ochronę znaków towarowych pomiędzy spółką Winters a spółką Red Bull.

 Holenderska spółka Winters, działając na zlecenie konkurenta spółki Red Bull, zajmuje się rozlewaniem napojów do opakowań. Zleceniodawca dostarcza Winters puszki opatrzone oznaczeniami podobnymi do znaków towarowych Red Bull. Zleceniodawca dostarcza również instrukcje, zgodnie z którymi Winters rozlewa napoje. Usługi Winters na rzecz zleceniodawcy ograniczają się do rozlewania napojów. Winters nie wprowadza gotowych napojów do obrotu, są one eksportowane przez zleceniodawcę poza terytorium Unii Europejskiej.

Red Bull wytoczył przeciwko Winters powództwo, w którym domagał się nakazania pozwanej zaprzestania używania oznaczeń podobnych do jej znaków towarowych. Rozpatrujący sprawę sąd krajowy powziął wątpliwość, czy samo rozlewanie płynów do opakowań stanowi używanie oznaczenia w obrocie handlowym w rozumieniu art. 5 pierwszej dyrektywy Rady 89/104/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych.

            Stanowisko w tej sprawie przedstawiły strony postępowania przed sądem krajowym, Komisja Europejska oraz Polska. Zdaniem Komisji oraz spółki Red Bull działalność Winters stanowi używanie oznaczenia w obrocie handlowym, którego właściciel znaku towarowego może zabronić na podstawie dyrektywy 89/104/EWG. Odmienne stanowisko zajęły Polska oraz spółka Winters.

Na rozprawie pełnomocnik Polski argumentował, że wykładnia pojęcia używania oznaczenia w obrocie handlowym powinna uwzględniać istotę i specyfikę działalności, której właściciel znaku towarowego może zabronić na podstawie art. 5 dyrektywy 89/104/EWG. Istotą działalności Winters nie jest używanie oznaczenia, lecz wykonanie określonej usługi.
Z punktu widzenia działalności Winters i korzyści gospodarczych uzyskiwanych z tej działalności wygląd zewnętrzny puszki jest obojętny.

Pełnomocnik podniósł, że rozlewanie płynów do opakowań jest działalnością o czysto technicznym charakterze, nie stanowi używania oznaczenia w żadnej z funkcji znaku towarowego i nie narusza żadnej z tych funkcji. Celem używania znaku towarowego lub oznaczenia do niego podobnego jest wykreowanie lub zachowanie rynków zbytu dla towarów opatrzonych znakiem lub oznaczeniem. Winters nie posługuje się oznaczeniami w sposób, który realizuje taki cel. Relewantny krąg odbiorców usług oferowanych przez Winters i towarów oznaczonych spornymi oznaczeniami jest zupełnie inny.

Odnosząc się do tezy Komisji i spółki Red Bull o umieszczeniu oznaczenia na napoju poprzez połączenie napoju z opakowaniem, pełnomocnik podniósł, że w niniejszej sprawie w powstaniu produktu finalnego uczestniczy zarówno podmiot rozlewający, jak i podmiot dostarczający opakowania opatrzone oznaczeniami podobnymi do znaków towarowych. Możliwość przypisania odpowiedzialności za naruszenie znaku towarowego wyłącznie Winters nie jest zatem oczywista.

Pełnomocnik zwrócił również uwagę, że stan faktyczny tej sprawy mieści się w zakresie zastosowania art. 5 ust. 1 lit. b dyrektywy 89/104/EWG. Dla stwierdzenia naruszenia znaku towarowego konieczne jest zatem wykazanie prawdopodobieństwa wprowadzenia opinii publicznej w błąd. Jeśli towary opatrzone oznaczeniami podobnymi do znaku towarowego są eksportowane poza terytorium, na którym znak towarowy podlega ochronie, to przeprowadzenie testu wprowadzenia opinii publicznej w błąd jest bezcelowe.

Pełnomocnik podniósł również, że w swoim dotychczasowym orzecznictwie Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej kwalifikował wykorzystanie znaku towarowego jako użycie znaku, jeśli było ono widoczne dla odbiorcy. W szczególności w sprawie C-62/08 UDV North America, na którą powołuje się Red Bull, pośrednik handlowy używał oznaczenia w charakterze znaku towarowego, a używanie to było widoczne dla odbiorcy i mogło naruszać podstawową funkcję znaku. Rozstrzygnięcia w sprawie C-62/08 nie można zatem stosować do okoliczności niniejszej sprawy.

Pełnomocnik argumentował, że przyjęcie rozwiązania proponowanego przez Komisję i spółkę Red Bull utrudni lub wręcz uniemożliwi działalność podmiotów, które świadczą usługi na takich samych zasadach jak Winters. Pakowaniem towarów w dostarczone opakowania zajmują się przede wszystkim małe i średnie przedsiębiorstwa. W przypadku rozszerzającej wykładni art. 5 dyrektywy 89/104/EWG podmioty te mogą zaprzestać działalności. Mogą też zbankrutować w związku z przypisaną im odpowiedzialnością majątkową za naruszenie znaków towarowych.

Stanowisko Polski na rozprawie przedstawiła Pani Marta Laszuk, starszy specjalista w Departamencie Prawa Unii Europejskiej Ministerstwa Spraw Zagranicznych.

Na rozprawie rzecznik generalny Juliane Kokott skierowała pytania do wszystkich uczestników postępowania. Ponadto osobne pytania sędziowie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej skierowali do pełnomocników spółek Red Bull i Winters. Rzecznik generalny zapowiedział przedstawienie opinii w niniejszej sprawie 19 maja 2011 r. Sąd nie określił daty ogłoszenia wyroku.