Komisja kieruje przeciwko Polsce sprawę do trybunału z powodu nieprzestrzegania prawodawstwa UE w zakresie ochrony przyrody

Komisja zarzuca Polsce uchybienia w zakresie ochrony morza

Komisja wzywa Polskę do spełnienia wymogów prawodawstwa UE w zakresie jakości wody

Komisja kieruje przeciwko Polsce sprawę do trybunału z powodu nieprzestrzegania prawodawstwa UE w zakresie ochrony przyrody

Na zalecenie komisarza ds. środowiska Janeza Potočnika Komisja Europejska kieruje przeciwko Polsce sprawę do Trybunału Sprawiedliwości z powodu niewłaściwego wdrożenia prawodawstwa UE w zakresie ochrony przyrody. Komisja ma zastrzeżenia dotyczące wielu nieprawidłowości w zakresie transpozycji prawa UE w zakresie ochrony dzikiego ptactwa na poziomie krajowym.

Ptaki w Europie są chronione na mocy dyrektywy ptasiej, która jest jednym z podstawowych aktów prawnych w dziedzinie ochrony środowiska. Komisja ma wątpliwości dotyczące właściwej transpozycji tej dyrektywy przez Polskę.

Mimo że zasadniczo większość dyrektywy została prawidłowo przeniesiona do polskiego ustawodawstwa, Komisja ma zastrzeżenia, co do zakresu przewidzianej w polskim ustawodawstwie ochrony wszystkich gatunków ptaków występujących w Europie. Ponadto zakres zwolnień z systemu ścisłej ochrony jest szerszy niż dopuszczony w dyrektywie i zawiera szereg dodatkowych wyjątków, które wyraźnie wykraczają poza intencje europejskiego prawodawcy.

Komisja wskazała te niedociągnięcia w uzasadnionej opinii wystosowanej w styczniu ubiegłego roku. W marcu 2010 r. Polska zgodziła się na zmianę swojego prawa krajowego, lecz Komisja jest zaniepokojona faktem, że odpowiednie zmiany nie zostały jeszcze przyjęte. Dlatego też zamierza pozwać Polskę przed Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Dyrektywa ptasia

Dyrektywa ptasia z 1979 r. (skodyfikowana w 2009 r.) w sprawie ochrony dzikiego ptactwa jest jednym z podstawowych unijnych aktów prawnych w dziedzinie ochrony środowiska. Zapewnia ona ochronę różnorodności biologicznej poprzez zagwarantowanie właściwego stanu ochrony gatunków ptaków i ich siedlisk na terytorium Europy.

Więcej szczegółów na temat unijnych przepisów w zakresie ochrony środowiska

Bieżące statystyki dotyczące postępowań w sprawie naruszenia przepisów znajdują się na stronie:

Naruszenia prawa UE

Wdrożenie prawa UE do krajowego porządku prawnego

Zobacz także MEMO/11/86

Źródło: serwis prasowy UE

Komisja zarzuca Polsce uchybienia w zakresie ochrony morza

Komisja wezwała Polskę do spełnienia wymogów prawodawstwa UE, które zobowiązuje państwa członkowskie do opracowania strategii morskich w celu ochrony swoich mórz. Polska nie powiadomiła Komisji o transpozycji dyrektywy ramowej w sprawie strategii morskiej, która miała wejść w życie do dnia 15 lipca 2010 r. Zgodnie z zaleceniem komisarza ds. środowiska, Janeza Potočnika, Komisja przesłała zatem uzasadnioną opinię. Jeżeli w terminie dwóch miesięcy władze Polski nie poinformują Komisji o środkach podjętych w celu transpozycji unijnego prawodawstwa w tym zakresie, Komisja może wnieść sprawę do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Jeżeli Polska nie wywiąże się z tego zobowiązania prawnego, Komisja może wnieść przeciw niej sprawę do Trybunału Sprawiedliwości i wystąpić do trybunału o nałożenie na przedmiotowe państwo członkowskie sankcji finansowych na obecnym etapie procedury, bez konieczności oczekiwania na wydanie orzeczenia (Dyrektywa przyjęta zgodnie z procedurą ustawodawczą).

Europa zobowiązała się do ochrony ekosystemów morskich i morskiej różnorodności biologicznej. Działalność morska taka jak rybołówstwo, turystyka i rekreacja, zależy od dobrej jakości wód. Europejskie wody morskie (w tym Morze Śródziemne, Bałtyk, Morze Czarne, północno-wschodni Atlantyk oraz wody wokół Azorów, Madery oraz Wysp Kanaryjskich) są chronione na podstawie kluczowego elementu prawodawstwa, jakim jest dyrektywa ramowa w sprawie strategii morskiej (WE) nr 56/2008. Jej celem jest zapewnienie doprowadzenia do dobrego stanu środowiska w europejskich morzach do 2020 r. Dyrektywa nakłada na państwa członkowskie obowiązek opracowania skoordynowanych strategii ochrony i odtwarzania ekosystemów morskich w Europie oraz zapewnienia ekologicznego zrównoważenia działalności związanej ze środowiskiem morskim. Opóźnienia we wdrażaniu dyrektywy zmniejszają szanse doprowadzenia do dobrego stanu w wyznaczonym terminie, co może mieć poważne konsekwencje dla użytkowników europejskich mórz.

Przed przyznaniem „dobrego stanu środowiska mórz” państwa członkowskie dokonują oceny stanu ekologicznego swych wód morskich i wpływu działalności człowieka na nie. Przedmiotowa ocena przeprowadzana jest w oparciu o kryteria obejmujące różnorodność biologiczną, stan zdrowia zasobów rybnych, stężenia substancji zanieczyszczających, występowanie eutrofizacji (nadmiernej produkcji biomasy glonów, która hamuje rozwój innych organizmów), występowanie gatunków nierodzimych, odpady wrzucane do morza i zagrożenie hałasem pod wodą. Następnie określa się cele i wskaźniki związane z osiągnięciem dobrego stanu środowiska, wraz z programem środków, które mają umożliwić realizację przedmiotowych celów.

Terminowa transpozycja unijnego prawodawstwa ma dla Komisji priorytetowe znaczenie. Zgodnie z nowym podejściem, w przypadkach gdy państwa członkowskie nie dokonały terminowej transpozycji unijnego prawodawstwa do prawa krajowego, Komisja może występować o nałożenie sankcji finansowych już w momencie wnoszenia skargi do trybunału. Zasada ta została zatwierdzona w listopadzie 2010 r. i weszła w życie w dniu 15 stycznia 2011 r.(Komunikat w sprawie stosowania art. 260 ust. 3 Traktatu (Dz.U. C 12, z 15.1.2011, s. 1)).

Więcej informacji na temat polityki ochrony środowiska morskiego 

Zobacz także MEMO/11/86

Źródło: serwis prasowy UE

Komisja wzywa Polskę do spełnienia wymogów prawodawstwa UE w zakresie jakości wody

Komisja apeluje do Polski o spełnienie wymogów prawodawstwa UE w zakresie środowiskowych norm jakości dla wód powierzchniowych. Polska nie powiadomiła Komisji o kompletnej transpozycji przedmiotowego prawodawstwa do prawa krajowego. Zgodnie z zaleceniem komisarza ds. środowiska, Janeza Potočnika, Komisja podjęła decyzję o przesłaniu uzasadnionej opinii. Polska ma dwa miesiące na udzielenie odpowiedzi. Jeżeli Polska nie wywiąże się z tego zobowiązania prawnego, Komisja może wnieść przeciw niej sprawę do Trybunału Sprawiedliwości i wystąpić do trybunału o nałożenie na przedmiotowe państwo członkowskie sankcji finansowych na obecnym etapie procedury, bez konieczności oczekiwania na wydanie orzeczenia (Dyrektywa przyjęta zgodnie z procedurą ustawodawczą).

Dyrektywa o substancjach priorytetowych służy ochronie środowiska i zdrowia ludzi poprzez ustanowienie limitów stężeń niektórych substancji oraz grup substancji, o których wiadomo, że powodują poważne zagrożenia dla środowiska wodnego.

Państwa członkowskie miały do dnia 13 lipca 2010 r. wprowadzić w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do spełnienia wymogów dyrektywy w sprawie substancji priorytetowych oraz zawiadomić o tym Komisję. Ponieważ Polska nie powiadomiła Komisji w terminie o wszystkich środkach wykonawczych, w dniu 20 września 2010 r. Komisja przesłała wezwanie do usunięcia uchybienia. Nie wszystkie przepisy zostały przyjęte i zgłoszone Komisji; Komisja wysyła zatem uzasadnioną opinię. Jeżeli Polska w ciągu dwóch miesięcy nie podejmie stosownych działań, Komisja może wnieść sprawę do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Terminowa transpozycja unijnego prawodawstwa ma dla Komisji priorytetowe znaczenie, opóźnienia mogą bowiem powodować dalszą degradację środowiska. Zgodnie z nowym podejściem, w przypadkach gdy państwa członkowskie nie dokonają terminowej transpozycji unijnego prawodawstwa do prawa krajowego, Komisja może występować o nałożenie sankcji finansowych już w momencie wnoszenia skargi do trybunału. Zasada ta została zatwierdzona w listopadzie 2010 r. i weszła w życie w dniu 15 stycznia 2011 r.(Komunikat w sprawie stosowania art. 260 ust. 3 Traktatu (Dz.U. C 12, z 15.1.2011, s. 1))

Kontekst

Dyrektywę o substancjach priorytetowych opracowano na podstawie ramowej dyrektywy wodnej, która jest głównym elementem prawodawstwa służącego ochronie europejskich wód. Celem dyrektywy ramowej jest realizacja przed upływem określonych terminów ambitnych środowiskowych norm jakości w różnych dziedzinach (np. do 2015 r. ma zostać osiągnięty dobry stan chemiczny wód powierzchniowych); dyrektywa o substancjach priorytetowych doprecyzowuje przedmiotowe wymogi wprowadzając dalsze szczególne środki w zakresie kontroli zanieczyszczeń i środowiskowych norm jakości.

Ramowa dyrektywa wodna zawiera wykaz 33 substancji priorytetowych i 8 innych zanieczyszczeń, co do których wykazano, że stanowią istotne problemy dla europejskich wód. W celu odpowiedniej ochrony środowiska wodnego i zdrowia ludzi normy jakości wyrażono jako maksymalne dopuszczalne stężenia i średnie roczne odzwierciedlające zarówno działanie ostre jak i efekty chroniczne, wynikające zarówno z krótkotrwałej jak i długofalowej ekspozycji.

Dodatkowe informacje

Więcej informacji na temat dyrektywy

Więcej informacji na temat polityki wodnej

Źródło: serwis prasowy UE