W dniu 25 marca br. przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Luksemburgu odbyła się rozprawa w sprawie C-99/09 Polska Telefonia Cyfrowa.

Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego w sprawie C-99/09 Polska Telefonia Cyfrowa został złożony przez Sąd Najwyższy i dotyczy wykładni dyrektywy 2002/22 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywa o usłudze powszechnej) – w zakresie obciążeń ponoszonych przez abonenta przy realizacji uprawnienia do przeniesienia przydzielonego numeru. Ze względu na znaczenie sprawy dla zapewnienia swobody korzystania przez abonentów z usługi przeniesienia numeru Rząd RP przestawił w tej sprawie uwagi na piśmie. W uwagach na piśmie Rząd RP zajął stanowisko, w którym wskazał, iż krajowy organ regulacyjny nie ma obowiązku uwzględniania kosztów ponoszonych przez operatorów w związku z wykonywaniem usługi przeniesienia numeru. Stanowisko Rządu RP podziela Komisja Europejska oraz Republika Słowacka.

W wystąpieniu na rozprawie Pełnomocnik Rządu RP podtrzymał stanowisko przedstawione na etapie pisemnym oraz dodatkowo wskazał na szczególny charakter regulacji art. 30 ust 2 dyrektywy o usłudze powszechnej w zakresie bezpośrednich obciążeń abonentów. Podkreślił, że art. 30 ust 2 dyrektywy o usłudze powszechnej wprowadza dwa odrębne obowiązki krajowych organów regulacyjnych. Pierwszy obowiązek dotyczy cen wzajemnych połączeń, które są związane z przenoszeniem numerów i muszą uwzględniać koszty operatorów. Drugi obowiązek odnosi się do bezpośrednich obciążeń, które ponoszą abonenci. W odniesieniu do bezpośrednich obciążeń abonentów prawodawca unijny celowo wprowadził szczególną regulację i oddzielił ją od kwestii ustalania wysokości cen wzajemnych połączeń pomiędzy operatorami. Niezależnie od faktycznego związku pomiędzy kosztami operatorów, cenami wzajemnych połączeń a bezpośrednimi obciążeniami abonentów, prawodawca unijny celowo odwołał się wyłącznie do kryterium „skutku zniechęcającego”, które jest podstawowym elementem, jaki organ regulacyjny musi uwzględnić przy ocenie wysokości bezpośrednich obciążeń abonentów. Bezpośrednie opłaty abonentów, którzy przenoszą numer, mogą uwzględniać koszty ponoszone przez operatów. Jeśli jednak taka opłata zniechęca abonenta do przeniesienia numeru, to - nawet jeśli uwzględnia ona koszty operatora - krajowy organ regulacyjny musi przede wszystkim zapewnić, aby ta opłata nie miała skutku zniechęcającego. Pełnomocnik Rządu RP wskazał, że prawodawca unijny nie wprowadza żadnych innych wymogów dla krajowych organów regulacyjnych, które dotyczyłyby oceny wysokości bezpośrednich obciążeń abonentów.

W rozprawie brali również udział pełnomocnicy reprezentujący: Komisję Europejską, Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej i Polską Telefonię Cyfrową. Uczestnicy postępowania, z wyjątkiem pełnomocnika PTC, wskazywali, iż krajowy organ regulacyjny nie ma obowiązku uwzględniania kosztów ponoszonych przez operatorów sieci telefonii ruchomej w związku z wykonywaniem usługi przeniesienia numeru. Pełnomocnik Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej wskazał, iż przenoszenie numeru stanowi jeden z kluczowych czynników ułatwiających wybór konsumentom oraz skuteczny element konkurencji na rynku łączności elektronicznej, a przepis art. 30 ust. 2 dyrektywy o usłudze powszechnej w zakresie bezpośrednich obciążeń abonentów nie odwołuje się w ogóle do kosztów świadczenia abonentom przedmiotowej usługi. Podobne stanowisko przedstawił pełnomocnik Komisji Europejskiej, wskazując, iż krajowy organ regulacyjny może ustalić poziom zerowy opłaty.

Pytania Trybunał Sprawiedliwości dotyczyły wysokości kosztów ponoszonych przez PTC oraz relacji między art. 30 ust. 2 dyrektywy o usłudze powszechnej w zakresie bezpośrednich obciążeń abonentów, a zasadą orientacji kosztowej. Uczestnicy postępowania wskazali, że art. 30 ust 2 w zakresie opłat ponoszonych bezpośrednio przez abonentów w związku z przeniesieniem numeru ma charakter szczególny i wyłączna zasadę orientacji kosztowej. Jedynie pełnomocnik PTC wskazał, że punktem odniesienia do oceny bezpośredniej opłaty ponoszonej przez abonenta muszą być koszty ponoszone przez usługodawcę w związku ze świadczeniem usługi przeniesienia numeru.

Stanowisko Rządu RP na rozprawie przedstawiał Pan Szymon Sala – radca ministra w Departamencie Prawa Unii Europejskiej w Ministerstwie Spraw Zagranicznych.

W dniu 15 kwietnia 2010 r. opinię przestawił rzecznik generalny Yves Bot (opinia dostępna jest na stronach internetowych Trybunału Sprawiedliwości UE).Wyrok zostanie wydany w późniejszym terminie.